Alfa Romeo 155 V6 TI to jedna z największych ikon motoryzacji szalone lata 90. W 1993 roku fabryczny zespół z Mediolanu zaskoczył uznaną niemiecką konkurencję i, wbrew wszelkim przeciwnościom, wygrał mistrzostwa DTM z Nicolo Larinim za kierownicą.
Ponad trzy dekady później włoska niezależna firma SGT Automobili otwiera nowy rozdział i prezentuje nową wersję drogową. Modelem 55-SGT zespół Stefano Lo Bartolo, projektanta Emanuele Bomboi i Diego Iodice’a składa współczesny hołd modelowi 155, podkreślając: „55-SGT nie jest ani repliką, ani restomodem, ani też zwykłym projektem nostalgicznym. To nowoczesna wizja tego, jak wyglądałaby dziś drogowa wersja pojazdu pierwotnie opracowanego z myślą o torze wyścigowym, z wykorzystaniem najnowocześniejszych technologii, materiałów i rozwiązań inżynieryjnych”.
Projekt, limitowany do 55 egzemplarzy, podzielonych na wersje „Stradale” i „Trofeo”, ma na celu przeniesienie ducha tamtych czasów na asfalt, zapewniając jednocześnie międzynarodową homologację do jazdy po drogach publicznych. Model 55-SGT został oparty na zewnętrznej platformie fabrycznej „uważanej za jedną z najlepszych architektur motoryzacyjnych, jakie kiedykolwiek opracowano”. Podejrzewamy, że jest to platforma Giorgio, która została wykorzystana między innymi w znakomitej Alfie Romeo Giulii Quadrifoglio.
Nadwozie zaprojektowano jako sztywną skrętnie konstrukcję skorupową. Zastosowano połączenie materiałów, w tym zaawansowaną stal wysokostopową (AHSS), stopy aluminium, włókno węglowe, kevlar oraz karbon-tytan. Dzięki dodatkowym wzmocnieniom z włókna węglowego T1000, model 55-SGT Stradale osiąga sztywność skrętną na poziomie około 45 000 Nm/stopień. To o 25% więcej niż w pierwotnej konstrukcji.
Stylistyka, opracowana przez głównego projektanta Emanuele Bomboi, czerpie inspirację z aerodynamicznej wersji oryginalnego modelu DTM z 1996 roku, ale przekłada ten klinowaty kształt na „nowoczesne” – czyli znacznie mocniejsze – proporcje. Ten dwumiejscowy samochód mierzy aż 5.050 mm długości, 1.995 mm szerokości i 1.400 mm wysokości. Rozstaw osi wynosi 2.820 mm.
Za przednimi nadkolami znajduje się charakterystyczny układ wlotów powietrza, który łagodzi prądy powietrza. Z tyłu zamontowano trzyczęściowy spojler, który w połączeniu z dyfuzorem w stylu GT3 i zamkniętą dolną częścią nadwozia generuje docisk do 460 kilogramów przy prędkości 230 km/h. Tylne światła LED posiadają również zintegrowane kanały wentylacyjne do wentylacji nadkoli. Tylne drzwi w wersji podstawowej zostały całkowicie usunięte i są teraz widoczne jedynie wizualnie.
Układ napędowy również został zainspirowany Alfą Romeo. 2,9-litrowy silnik V6 biturbo z modeli Giulia i Stelvio Quadrifoglio jest wyposażony w trzy profile tuningowe SGT, którymi można sterować z kokpitu. Moc silnika wynosi 520 KM (jak w oryginale), 560 KM lub 620 KM. Co ciekawe, silnik osiąga maksymalną moc przy 7.800 obr./min, znacznie później niż w modelach seryjnych.
Ci, którzy zdecydują się na bezkompromisową wersję „Trofeo”, lżejszą o 100 kilogramów, otrzymają moc 750 KM i moment obrotowy 800 Nm przy zaledwie 2.750 obr./min dzięki zmodyfikowanemu układowi doładowania i kutym komponentom. Za przeniesienie mocy odpowiada wzmocniona, 8-biegowa automatyczna skrzynia biegów ZF, obsługiwana łopatkami zmiany biegów. Całość dopełnia firmowy układ wydechowy „Sinfonia Corsa”. Włosi nie ujawniają parametrów jezdnych modelu 55-SGT.
Dla purystów specjalnie opracowany mechaniczno-analogowy napęd na wszystkie koła to prawdziwa gratka. Rozkład momentu obrotowego między osiami można regulować za pomocą przełącznika w kokpicie – od stosunku 50:50 do 20:80 z większym naciskiem na oś tylną, aż do trybu „drift” ze 100-procentowym momentem obrotowym na osi tylnej. Podwozie opiera się na w pełni regulowanej konstrukcji z podwójnymi wahaczami poprzecznymi i amortyzatorami elektromagnetycznymi. Odbicie i kompresję można regulować oddzielnie dla każdej osi w skali od -5 do +5.
Kontakt z drogą zapewniają kute, 20-calowe felgi OZ Racing z centralną blokadą, które specjalnie dla modelu 55 zapożyczyły swój kultowy design „Superturismo”. Te klasyczne felgi są wyposażone w opony Michelin Pilot Sport Cup 2 w rozmiarze 275/35 ZR20. Za hamowanie odpowiada układ hamulcowy Brembo (Stradale) lub autorski układ hamulcowy SGT z tarczami hamulcowymi o średnicy 395 mm na przedniej osi (Trofeo).
Wnętrze prezentuje się jako minimalistyczne miejsce pracy w stylu „Club Sport” ze zintegrowanym pałąkiem bezpieczeństwa i dwoma sportowymi fotelami z włókna węglowego firmy Sparco, które również bardzo przypominają te dostępne w modelu Giulia Quadrifoglio.
Projekt deski rozdzielczej nawiązuje do samochodu DTM z 1996 roku: charakterystyczna kolumna funkcjonalna skupia najważniejsze przełączniki analogowe wykonane z wysokiej jakości aluminium Ergal. Cyfrowy zestaw wskaźników nawiązuje do historycznego wyświetlacza Magneti Marelli z oryginalnego modelu. Aby zoptymalizować rozkład masy, fotel i kierownica zostały przesunięte bliżej środka pojazdu. Pomimo radykalnego ducha sportów motorowych, właściciele nie będą musieli rezygnować z komfortu w codziennym użytkowaniu, takiego jak poduszki powietrzne, nowoczesne systemy bezpieczeństwa i automatyczna klimatyzacja.
Nie ogłoszono jeszcze, kiedy dokładnie pierwsze pojazdy trafią do klientów. To samo dotyczy ceny, która prawdopodobnie będzie bardzo wysoka.
