W latach 50. XX wieku ulice naznaczone były charakterystycznym kolorem symbolizującym szybką pomoc: tak zwanym „błękitem Mercedesa”. Kolor ten jednoznacznie reprezentował serwis Mercedes-Benz. Szczególnie ciekawym świadectwem historycznym tej epoki jest furgon Mercedes-Benz 170 V z serii W 136 z 1952 roku.
Elegancki van Mercedes, który wówczas służył w Szwajcarii, ma takie samo kolorowe nadwozie jak historyczne ikony, takie jak szybki transporter samochodów wyścigowych „Blaues Wunder”. Jednak ten van zachwyca nie tylko wyglądem, ale przede wszystkim pomysłową konstrukcją i niezwykłą historią jako niezwykle rzadki pojazd użytkowy.

Ten zabytkowy samochód dostawczy został zaprojektowany tak, aby zapewnić mechanikom dużo miejsca na ciężkie narzędzia i części zamienne. Za tylnymi drzwiami, otwieranymi w lewo, kryje się przemyślnie zaprojektowana skrzynia ładunkowa. Pod elegancko wygiętym nadwoziem znajduje się niewidoczna drewniana konstrukcja nośna, zapewniająca niezbędną stabilność.
W przestrzeni ładunkowej drewniane łuki po bokach są połączone pięcioma listwami sięgającymi do ściany kabiny. Wykładzina dywanowa na podłodze przestrzeni ładunkowej zapewnia schludną powierzchnię, a jednocześnie ukrywa schowek na koło zapasowe i dodatkową przestrzeń do przechowywania.




Bezpośrednio nad jasnoszarym przednim błotnikiem, srebrna tabliczka świadczy o tradycyjnym pochodzeniu nadwozia. Napis „Sindelfinger Karosserie. Daimler-Benz AG” wokół gwiazdy Mercedesa symbolizuje wysoką jakość produkcji własnej, która trwa od lat 30. XX wieku.
Mechanicy serwisowi cieszyli się wyjątkowym komfortem w kabinie, jak na tamte czasy. Wnętrze zdobi jednoczęściowa kanapa tapicerowana jasnoszarą skórą syntetyczną oraz dopasowane kolorystycznie wykończenie tunelu dźwigni zmiany biegów. Precyzyjnie dopasowane dywaniki z wytrzymałego materiału chronią przestrzeń na nogi wokół pedałów.







Wzrok kierowcy spoczywa na jasnoszarej desce rozdzielczej, pośrodku której króluje prędkościomierz z licznikiem kilometrów. Po lewej stronie flankowany jest on wskaźnikiem poziomu paliwa i ciśnienia oleju, a po prawej zegarem. Plastikowe przyciski w kolorze kości słoniowej dodają kokpitowi wyrafinowanego charakteru.
Ciekawym szczegółem tego okresu przejściowego w przemyśle motoryzacyjnym są kierunkowskazy, którymi steruje się za pomocą czarnego pierścienia klaksonu na kierownicy: podczas gdy z tyłu włączone są już nowocześniejsze światła kierunkowskazów, z przodu, przed drzwiami, klasyczne kierunkowskazy z funkcją migania są nadal wyłączone.


Podstawy techniczne modelu 170 V sięgają roku 1936. Jako jeden z najważniejszych pod względem ekonomicznym i strategicznym pojazdów okresu przedwojennego, model ten stał się podstawą wznowienia produkcji seryjnej w trudnych warunkach po II wojnie światowej.
Chociaż bardzo proste ciężarówki z otwartym dachem i ambulanse oparte na modelu W 136 były początkowo produkowane od 1946 roku, potrzeby szybko uległy znaczącej zmianie. Na początku lat 50. przedsiębiorcy i rzemieślnicy woleli zamawiać pojazdy z wydajnymi silnikami Diesla do renowacji. W 1952 roku wyprodukowano ponad 500 sztuk furgonetek 170 D.

Model benzynowy 170 V pozostał jednak absolutnym wyjątkiem. Ten samochód benzynowy o mocy 45 KM i prędkości maksymalnej 116 km/h został wyprodukowany w tym samym roku w wersji furgon z nadwoziem Sindelfinger. To właśnie ta wyjątkowa rzadkość sprawia, że ten zabytkowy pojazd służbowy jest dziś cennym zabytkiem motoryzacji.
Każdy, kto chce zobaczyć ten wyjątkowy samochód dostawczy na własne oczy, ma taką możliwość do 4 kwietnia 2027 roku w Stuttgarcie. Pojazd jest tam jedną z głównych atrakcji trwającej wystawy specjalnej „130 lat pojazdów użytkowych” w Muzeum Mercedes-Benz.
